Ferie

_DSF4912_DSF4911
Denne veka startar vår ferie. Det betyr også at Henrik går ut i pappapermisjon, noko som er vemodig og kjempefint. Eg vil virkelig at Henrik skal få oppleve det eg er på veg ut av no. Det er så fantastisk å få så mykje tid med barnet sitt. Det er veldig intenst og fyller heile kvardagen, det einaste eg kan samanligne det med er altoppslukande forelskelse. Eg skal halde fram amminga, så det blir ein mjuk overgang for meg. Det er så mykje som er bra no. Ein av mine næraste er akkurat ferdig med behandling av den sjukdommen eg hatar å nevne ved navn. Sjølv om prognosen har vore god har det nok tynga meg meir enn eg har trudd i vår. Denne veka blei ein stor stein løfta frå brystet mitt, eg håpar eg aldri kjenner tyngden av den igjen.
_DSF4870
Fant ut at eg kan lese tegneseriar for Elsa no når ho ennå ikkje forstår noko anna enn fargar og rytme. Ho likar bildene, eg likar teksten. Bra life-hack.

1

Fem år

IMG_0143
IMG_0202
IMG_0464a
IMG_0469
IMG_0385
IMG_0386
IMG_0379
IMG_0364
IMG_0448
IMG_0510
Kvar gong eg kjem over desse bildene er min første reaksjon at eg burde slette dei. At heile historien vil forsvinne, som når ein slettar eit bilde som ikkje blei så bra. Borte.

Eg minnes ting som var fine også. At det var masse folk i gatene dagen etter. At me tilogmed lo på bussen. At eg snakka i telefonen med nesten alle eg var glad i. At me bada på stranda ved Henie Onstad. Det fins eit bilde av det. I bakgrunnen er flagget på halv stang, me har vatn opp til skuldrene og står heilt stille. Eg minnes at me var i eit slags kapell. Det var lyst og åpent, heilt til me talte stolane i rommet. Det var nesten 80 stolar. Og kvalmen kom tilbake, den kvalmen som dukkar opp med jevne mellomrom. Eg sjekkar nyhetene før eg sovnar. Det har hendt noko. Våknar ennå ein gong til tallet av menneske som kan fylle store salar.

0

Sisters blues

_DSF4444_DSF4449_DSF4450
Likar at det er så lett å finne vintage kimonos no. Blei kjempeglad då eg fant denne blå, det er jo min farge. Er så lei av å heile tida måtte ta hensyn til amming i kva eg har på meg, det får meg til å gløyme kva eg egentlig syns er fint når første prio er at det må være lett å kneppe opp eller dra ned. Ein fin lang kimono kjennes som eit kompromiss eg kan leve med.

6

Nesten Paris

_DSF4314
_DSF4353
_DSF4406
_DSF4411

Eg har budd på balkongen den siste veka. Det er endelig litt møblar der, manglar berre planter. Det aller beste er å sitte ute om kvelden å høyre på podcast, med sovande baby like innafor vinduet. Akkurat no har eg nettop oppdaga “En varg söker sin pod” med fantastiske Liv Strömquist. Eg likar veldig godt den lette og humoristiske måten dei snakkar om politikk og feminisme på. Tips tips!

0

Skomakarens barn

_MG_5695
_MG_5705
Når eg ser på foto frå det siste året angrar eg litt på at eg ikkje tok fleire bilder. Sjølv om eg fotograferte magen kvar veke under graviditeten vil eg berre sjå meir! Det samme gjeld Elsa, eg angrar på at eg ikkje filma henne då ho var nyfødt. No har eg begynt å gløyme kor liten kroppen hennar var og kva slags lydar ho laga. Eg har heldigvis litt bilder frå fødselen, hvis ikkje hadde eg sikkert ikkje hugsa så masse som eg gjer. Eg kan nesten ikkje hugse noko frå starten av fødselen, nettop fordi me ikkje rakk å ta bilder då. Kan ikkje hugse at eg kom inn i føderommet, kan ikkje hugse at eg fekk på meg sjukehusskjorta. Berre veit at det må ha hendt. Eg blir livredd for å gløyme.

No har eg børsta støvet av jobbkameraet mitt også. Har tatt på meg litt fotooppdrag, og det er godt å vite at det fungerar å være borte eit par timar her og der. I starten tenkte eg at det kom til å bli umulig, no er det berre å tute og kjøre. Deilig.

5

Papirbryllup

_MG_7397_2_MG_7419

I dag er det eitt år sidan bryllupet. Det er ein dag eg og Henrik har snakka masse om. Eg blei overraska over at det var så gøy å gifte seg, eg har vore fotograf i mange bryllup der brudeparet beskriv at det kjennes mest som ein heilt vanlig dag. Men eg minnes det som ein veldig spesiell dag, eg var så stolt og glad for å treffe alle som kom. Både eg og Henrik var litt såre over å ha hatt ein skikkelig kjip spontanabort berre få veker før. Det gjorde at eg droppa nesten all planlegging og fokuserte på å berre ha det bra med meg sjølv. Eg hadde aldri, aldri trudd at me kom til å ha ein 3 mnd gammal baby på vår første bryllupsdag. Det sjokkerte meg litt at eg blei så ekstremt lei meg etter spontanaborten, eg skjønte plutselig at eg hadde veldig lyst til at barn skulle være ein del av livet mitt. Ikkje om eit par år. Men no. At å bli ein familie overskygga alt anna. Bryllupet reparerte masse, det var eit steg i riktig retning. På flyet heim frå bryllupsreisa hadde eg ei merkelig kjensle i kroppen. Ei kvalmande, metallisk kjensle. Lekte med tanken om at eg kunne være gravid, sjølv om det selvfølgelig var heilt urealistisk.

2

Det här är min tid

_DSF3623
_DSF3624

Det var dette eg såg for meg då eg gjekk og venta på at Elsa skulle komme. Ein rolig vår med amming på balkongen og runde babykinn. Boklansering vel overstått. Eg elskar desse dagane, sikkert fordi dei står i stor kontrast til tidlegare. Dei seks første vekene av Elsas liv var så kaotiske, eg fekk brystbetennelse som både legevakt og sjukehus trudde var influensa, som gjorde at eg var sjuk unødvendig lenge. Etter det brukte eg litt tid på å komme meg fysisk og på å sture over å ha mista den rolige starten eg hadde sett for meg. Derfor er det så godt med desse vårdagane der alt går som smurt, denne tida med Elsa er hellig. Også dei få timane egentid eg har begynt å skaffe meg er hellige. Her om dagen var eg og Caroline på CocoRosie-konsert, då kjente eg meg veldig som berre meg sjølv att. Ein kveld jogga eg rundt i bydelen og plukka syriner, det er også ein ting som berre er meg.

2

Bøkene og barnet

_DSF4115
_DSF4111
I kveld er det sleppfest for Ungdomsskulen på Pigalle kl. 18:00. Mari Tveita Stagrim, Maria Navarro Skaranger og Ingvild Schade skal lese frå sine dagbøker frå ungdommen! Eg gledar meg sånn! Og eg skal selvfølgelig lese frå Ungdomsskulen.

Boka til Mari kjøpte eg forresten den dagen eg skjønte fødselen min kom til å begynne. Eg tok t-banen inn til byen, med små, små rier. Eg tenkte nemlig at det var lurt å ha litt bra lesestoff til fødeslen og sjukehusoppholdet. Skjønnar no at eg ikkje hadde peiling på kva eg gjekk til. Haha. Tok meg to mnd før eg kom på at eg hadde boka liggande. No har eg endelig fått lest den, novelleformatet passar babykvardagen perfekt, og den er veldig god.

2

Ungdomsskulen

_MG_3961
_MG_3964
Her er omslaget på min kommande roman “Ungdomsskulen”. Eg syns det er kjempefint, og har såvidt turt å bla i dette forhåndseksemplaret. Slik var det med “Parissyndromet” også, eg har såvidt bladd i den boka, kun når eg har høgtlesningsoppdrag. Det var godt å bli ferdig med dette prosjektet like før babyen kom, det er så stressande å gi ut noko ein jobba lenge med. Eg blir altfor sjølvopptatt og opphengt i alle tilbakemeldingar. Sjølv om eg fekk kjempefine anmeldelsar sist blei eg alltid stressa av å våkne til ny anmeldelse i avisa. No kan eg fokusere på Elsa og drømme om neste prosjekt. Deilig!

Her er altså omslaget, meir om innhaldet kjem tidsnok. Boka kjem i mai!

5