Paris-Bergen

_MG_5095
_MG_5071
_MG_4870
Så deilig med nok ei kort veke. Pinsen var rar, det hendte ting i verda eg skulle ønske ikkje hadde hendt. Eg skulle ønske unge jenter iført katteøyrer slapp å danse for andre unge jenter som vart drept på ein lignande konsert. Eg såg nye Twin Peaks (SPOILER ALERT) og lurte på kor mange nakne, drepte kvinner uten eigne historiar som trengs for å lage tv-serie. Om livet imiterar kunsten eller wtf.

Vel, ein ting som gjer veka både kort og fin; i morgon gjestar eg Litteraturhuset i Bergen for å snakke om Paris som litterær kulisse. Det blir spennande, eg veit ganske lite om arrangementet, men trur det blir ein laus og ledig samtale om verdas mest komplekse by. Facebook-arrangement her.

0

Pocket og oppdatering

_MG_7615
Hei! No er det lenge sidan eg har vore her! Mai har vore full av fotooppdrag, eg har konsentrert meg mest om det og om å nyte favorittmånaden min. Tenk at denne våren er så annleis enn den i fjor. Både i kjensle og i kvardagen. Frå å skubbe ein sovande baby rundt i gater og parkar har eg ei stor jente som klatrar og tullar. Frå å være bekymra over å være borte frå babyen i meir enn to timar, til å nyte alle spennande oppdrag som kjem inn. Eg har skrivebordet vendt ut mot ei stor, grønn hengebjørk. Begge balkongdørene opne når det er varmt. Drømmer om å finne eit par perfekte solbriller på second-hand. I sommar skal me fly til Italia, eg gruar meg til å fly (flyskrekk) men ser fram til å vise Elsa skyene frå andre sida. I går var me på ein visning, i hagen fanst ei uvanlig stor rhododendron. Me såg ho springe rundt i graset, peike på planter og plukke løvetann. Me er livredd for å ta feil valg, no når alt er så fint, kvifor endre noko?

I forrige veke fekk eg ei stor kasse med pocketbøker av “Ungdomsskulen”! Eg syns den er kjempefin, er så stolt over å ha fått den på pocket. Håpar den får bli med på mange strender. Ein gong gjekk ein venn av meg forbi nokon som satt på kafé i Lisboa med boka mi. Eg har aldri vært i Lisboa, men det har den.

3

Nora Eide

_MG_5247
_MG_5258_MG_5050
I dag skal eg lese på slippfesten for Nora Eide si bok “Familien din”. Info her! Tok forfattarportrett av ho i vinter, og eg syns dei vart skikkelig fine. Tenker på Elsa i Frost når eg ser dei.

Kanskje me sjåast i kveld?

0

Ein god påske

_MG_9194
_MG_9239
_MG_9212
_MG_9249
_MG_9252
_MG_9367
_MG_9296
_MG_9330
_MG_9404
_MG_9450
_MG_9485
_MG_9525
Så deilig med kort veke! Eg hadde ein god påskeferie, me fekk bli med Sivert og Caroline til Helgøya. Luksus å kjenne nokon med spennande hytter ved vatnet. Eg gjorde absolutt ingenting der, utenom å lese, rote i cd-samlinga og lage mat. Elsa begynte å gå for alvor og utvikla seg masse motorisk. Me hadde påskeeggjakt, såg Paradise Hotel, Sivert og Caroline rydda og fiksa i hagen, eg tok ein joggetur, Karina kom på besøk og Sivert bygde ein fuglekasse. Den eine dagen spaserte me til Skafferiet og spiste kaker. Bra ferie. Og no er det helg igjen, hoho!

0

Heimebryllup

_MG_7413
Eg var i eit bryllup nylig som traff meg veldig. Etter å ha fotografert bryllup i mange år har eg egentlig eit slags ønske om å ta bryllupsgreia litt ned på jorda. Merkar veldig godt at det er ein tendens blant mange av fjorårets og årets bookingar. Fleire par giftar seg på tinghuset og brukar budsjettet på ein bedre restaurant etterpå. I fjor tok eg bilder av eit par der kun eg og ein kollega av bruden var i rommet. (Eg fekk tilogmed være brudgomens vitne, eller forlovar som eg valgte å kalle det.) Brudekjolane er mindre brudete, vintage, billegare eller med enklare snitt. I år blir også det mykje tinghus og meir fokus på fest enn middag. Eg har fleire halvdagsbryllup og korte fotograferingar enn eg hadde for fem år sidan. Dette bryllupet starta som dåp for brudeparets sønn og endte med vigsle heime i stova. Enkelt, vakkert og med masse kjensler.
_MG_7475
_MG_7485
_MG_7379
_MG_7600
_MG_7606
_MG_7630
_MG_7676
_MG_7765
_MG_7828_MG_7850
_MG_7862
_MG_7844
_MG_7880_MG_7883
_MG_7993
_MG_8106_MG_8028
_MG_8174_MG_8223
_MG_8482_MG_8492
_MG_8519
_MG_8550
_MG_8578_MG_8560
Eg var der berre i to timar, men syns likevel at eg rakk å fange masse. Fint å gifte seg i sitt eige hus og ha det som eit felles minne med alle sine næraste. Eg trur egentlig ikkje det er så veldig viktig å gifte seg (så lenge ein har papirarbeidet i orden), men eg trur det er viktig å skape felles minner. Om det er å invitere alle ein kjenner på fiskesuppe eller reise langt, langt bort.

7

Kvinnefelle og nye sko

_MG_7279
Elsa fekk sine første sko nettop. Eg blir heilt øm av å sjå på dei. Lille venn.

I dag har eg fått bilder av Elsa som kosar seg glugg med farfaren sin. Eg har vore på biblioteket og fått gjort masse. Og tenker at takk gud for at eg ikkje er Elsas einaste omsorgsperson:

Har fulgt litt med frå sidelinja på debatten som vart utløyst av denne saka. Eg blir så lei av at mødre må bære heile verda på sine skuldre. Eg syns denne polariserte debatten er kvinnefiendtlig, for kven skal kunne være heime med barn til 2-3 årsalderen og samtidig ha eit varig yrkesliv og egen inntekt? Kva med kvinner som er sjølvstendig næringsdrivande, som er midt oppi ei utdanning, eller som har ein jobb ingen andre kan overta? Kva med dei som får fleire barn? Eg orkar ikkje å høyre meir om at ein må verdsette omsorgsarbeid så lenge omsorgsarbeid faktisk ikkje er verdsatt i dei heile tatt.

Denne vinteren har eg stått midt oppi sjølvaste kvinnefella. Permisjonen er over, mannen min tjenar meir enn meg. Ingen barnehageplass før hovudopptaket i august. Eg har Elsa på dagtid, og jobbar når eg kan i helger, kveldar og når fantastiske besteforeldre kan passe. Eg har vel fulgt ei oppskrift på stress når eg ser tilbake på vinteren. Og er så forbanna på at kvinner må stå klemt mellom å måtte være den viktigaste omsorgspersonen og yrkesaktive mødre. Det går ikkje opp!

Det som irriterar meg mest er den evige nedvurderinga av far og andre nære omsorgspersonar. Det einaste som har fått dette puslespelet til å gå opp er jo far. For det som faktisk fungerar er at me løyser det som ein familie. At Henrik er like viktig som meg for Elsa. Det er det einaste som gjer at me klarar å fylle inn dette vakuumet mellom permisjonstid og barnehage. Eg skulle ønske det var ein debatt om å bedre familiepolitikken, ikkje om kven som er best av mor og far. Og ikkje om kor dårlig gjort det er å sende 1-åringar i barnehage når det ikkje fins så mange andre alternativ.

 

 

1

Maia Kjeldset Siverts

_MG_5298_MG_5335
_MG_5467_MG_5588
_MG_5586
Dei siste vekene har eg tatt forfattarportrett til vårens bøker på forlaget mitt. Eg er heldig som får det, for det er skikkelig kosejobbing. (Og så blir det ikkje kleint å gå på julebord, for då kjenner eg alle frå før, hah!).
Her er portrett av Maia Kjeldset Siverts. Det vart som ein snodig heime-hos-reportasje, med rotte, marimba og rav som rekvisittar.

0

Sol!

_MG_4825
_MG_4828
_MG_4835
Hei og god helg! Denne veka har eg pakka fram vårsko og leiligheten har bada i sol på ettermiddagen. Eg har også sett to gode dokumentarar:
The White Helmets på Netflix. Den varar kun 40 minuttar, så alle har tid til å sjå den. Den handlar om eit hjelpekorps i Syria som reddar liv kvar einaste dag. Det er ein vond film, men det får me som bur i eit trygt land berre orke å sjå. Jo meir me veit og ser, jo meir kan me hjelpe. Kvar gong ei bombe treff eit sivilt mål rykkar The White Helmets ut for å grave etter levande i ruinane. Ein av dei beste tinga me kan gjere for å hjelpe folk direkte i Syria er å støtte The White Helmets!

– Så noko litt meir lettbeint; dokumentaren Venus – nakne bekjennelser på NRK. Ingenting er vel bedre enn ein erotisk, feministisk dokumentar på slutten av veka?

1

08. mars 2017

Dette skreiv eg i går:

07. mars 2017

I dag tidleg starta eg bearbeiding av fødselstraume på helsestasjonen. Eg fortalte om då eg ikkje vart tatt imot på sjukehuset, og at eg ikkje klarte å komme meg tilbake til bilen. At eg vart liggande på eit hotellrom og spy med riestorm. Visste du at det ikkje er lov å flytte på dyr som er i fødsel? Men på kvinner er det lov. Eg spurte terapeuten kva som er meininga med å spare skattepengar i barselomsorgen, for så å bruke dei samme skattepengane på traumebearbeiding. Og eg tenkte på korleis det må være for terapeuten å få inn nye kvinner kvar einaste dag, med dei samme dritthistoriane.

 

I dag ville eg gjerne trene, men tida strakk ikkje til. Henrik foreslo at eg kunne ta ein joggetur i parken der me bur når dagen var omme. Og eg minte han på at å jogge i mørke parkar etter klokka 22:00 om kvelden er eit mannlig privilegium. Me lo av det, men det er så jævlig trist.

 

Eg har eit minne om at eg allerede i 2. klasse på barneskulen begynte å holde inn magen. Eg fekk tipset av ei venninne i klassen. Eg lurar på kva slags verd me vaks opp i, som fekk oss til å halde magen inne i ein alder av 7 år. No er dotter mi eitt år, kor gammal er ho første gong ho får vite at noko med kroppen hennar ikkje er godt nok? Eg ser på henne, lykkelig, trygg og uvitande. Født god nok. Eg skal kjempe som eit dyr for å la henne beholde den sanninga.

 

Sist eg sjekka var ti prosent av norske kvinner voldtatt. Tenk om dotter mi blir ein del av den statistikken? Og uansett vil ein eller fleire av venninnene hennar havne i den. Eg skal stå på barrikadene for å snu den statistikken før det skjer.

 

Første gong eg vart tafsa på på open gate var eg 17 år. Tenk at verdas mektigaste mann seier grab them by the pussy. Tenk at samme mann har kutta all pengestøtte til internasjonal aborthjelp. I ei verd der 47000 kvinner døyr som følge av utrygge abortar. Førtisjutusen! Smak på det tallet. Dette gjeld spesielt kvinner i land der det allereie manglar informasjon om sex og prevensjon.

 

I morgon er det 8. mars igjen. Eg er mest lei av å måtte forsvare feminismen på internett og i middagsselskap. Når politimenn ber russejenter om å gå med sykkelshorts, når ein norsk statsråd underkjenner feminismen på tv, når me må bruke kvinnedagen på å forsvare at den fins vil ting aldri kunne endre seg. Eg er lei av å høyre ikkje alle menn voldtar. Når skal folk skjønne at dette gjeld alle kvinner, når skal folk slutte å latterleggjere feminismen? Likestilling kjem aldri til å komme av seg sjølv. Kvinner har systematisk mindre makt, pengar, sikkerhet og kroppsleg integritet enn menn i alle land i heile verda. Ferdig.

8

Arons lampe

_MG_4855
Her satt eg i går med bilder og podcast, for ein oase. Då lyset kom utpå dagen kom eg på at eg burde vaske vinduer og eg måtte eg ta fram kameraet å ta bilder av lampen me fek av Lena og Aron til jul. Den er i skir, matt porselen, laga av Aron.
_MG_4865_MG_4860

No har eg kontor heime, eg sa opp kontorplassen min forrige veke. Eg har aldri tid til å gå dit, og kjem nok ikkje til å ha det fram til august. Det var litt trist, då det er verdens finaste lokale. Men det var befriande å ikkje lenger ha litt dårlig samvittighet over at eg uansett berre redigerar heime eller skriv på Nationalbiblioteket. Samtidig håpar eg på å finne eit hus med kontor. Eller få skrivestipend. Då vil eg ha skrivebordet vendt ut mot rommet og ikkje mot ein vegg. Håpar det blir sånn.

1